Epilog

Co to jest śmierć? Dla chorych jest ona nagła, bolesna. A dla żołnierzy? Dla nich, to duma. Dla ojczyzny poświęcają to co mają najważniejsze, życie.  Nigdy nie chciałam umrzeć w domu, jak spałam. Myślałam nad tym jaka ona będzie? Żaden żołnierz nie chciałby aby jego śmierć była ot tak, na raka, wylew itd.
Na polu bitwy jest wiele przemyśleń. Jak wygląda moja córka Holi, czy Anva jest szczęśliwą matką  swoich bliźniąt, czy Michael wygrywa zawody? Tego nie wiem, zapewne ogłosili mnie zaginioną. Typowe dla wojska. A ja tu jestem walczę! I wygrywam.

-Holi podasz cioci butelkę z mlekiem, trzeba nakarmić bliźniaki.
-Już idę- powiedziała mała murzynka tupocząc swoimi nóżkami o drewnianą podłogę.
-Dziękuje Ci- powiedziałam, a tuż zaraz usłyszałam dzwonek do drzwi- pójdziesz otworzyć?
Poszła otworzyć a ja siedziałam na kanapie dając jeść małym. W drzwiach ujrzałam, Heroinę, to była ona. Ubrana w militarny strój a na ramieniu miała torbę.
-Witaj Anva- spojrzała się na mnie.
-Heroina, ty żyjesz!- wtuliłam się w nią. Zobaczyłam, ona była ranna- Co to?
-Poszczelili mnie, miałam operacje, a już jest dobrze, a gdzie jest Andi?
-Na treningu.
-A Michael?
-Ty nie wiesz.
-Czego nie wiem?!
-Usiądź wszystko Ci opowiem!
Michael pół roku temu zmarł. Na zawodach, mieli kiepskie warunki, a trener Pointner i tak go puścił, zbyt mocno zawiało i on upadł, ratowali go miesiąc, niestety, nie dał rady.
Heroina słuchała z łzami w oczach, nie mogła uwierzyć że go już nie ujrzy. To było smutne.

Już parę lat minęło od powrotu Hery, pozbierała się, zaczęła trenować biegi narciarskie, wszystkie zwycięstwa dedykuje żołnierzom i Michaelowi. Jest już złotą medalistką, i okrzyknięta najlepszą zawodniczką. Wychowuje Holi która chcę zostać prawnikiem.
A ja z Andi wychowujemy nasze maleństwa, Andi zrezygnował z skoków, nie chcę zostawić nas tak jak Michael Heroine. Jest trenerem w jego rodzinnym klubie. A ja, ja zajmuję się moimi skarbami, Grey

I nie wszyscy żyli długo i szczęśliwie........
THE END